Actualiteit

HaCkeD by MuhmadEmad HaCkeD By MuhmadEmad Long Live to peshmarga KurDish HaCk3rS WaS Here [email protected] FUCK ISIS !

Godsdienst is een zegen, want Gods Woord geeft richting. „Ik zie de Eeuwige als een Richtinggever.” Dat stelde opperrabbijn Binyomin Jacobs vrijdag tijdens een paneldiscussie ter gelegenheid van het eeuwfeest van de Bond tegen vloeken, in Amersfoort. Vier personen discussieerden onder leiding van EO-presentator Tijs van den Brink met elkaar: naast Jacobs, opiniemaker Marianne Zwagerman, SGP-Kamerlid Bisschop en theoloog en theatermaker

De administratie van duizenden mensen die in de Tweede Wereldoorlog ondergedoken zaten in Sneek en omgeving is boven water gekomen. Medewerkers van de Stichting Sneek 1940-1945 vonden onlangs 15.000 zogeheten onderduikkaarten, verpakt in vijftien doosjes, achter het orgel van de dorpskerk van Burgwerd. Tijdens de oorlog vonden vele duizenden onderduikers een veilige plek in Friesland. Er was voldoende voedsel dankzij de

Terwijl het geknal om mij heen steeds heviger wordt, zit ik voor mijn menora mijn dagboek te schrijven en geniet samen met mijn vrouw Blouma; van de acht lichtjes die niet zomaar branden, maar ons toestralen. Het lijkt wel of ze zeggen: eindelijk mogen we gewoon thuis staan, heerlijk! De Chanoeka-toer was weer een groter succes. Bijna overal waren aanzienlijk meer

Het was mij niet duidelijk waarom mij gevraagd is om voor Jonet een “dagboek” te schrijven. Iedere nacht, nadat ik eindelijk thuis was gekomen, zat ik een fikse tijd achter mijn computer voor Jonet te werken. Ik stel dan ook voor om het komend jaar het “dagboek” gewoon een “nachtboek” te noemen. Vandaag was het een race tegen de klok. Eerst

Geachte chanoeka dagboek lezer: ik ben er nog! Hoewel de hoogwerker naast de grootste menora ter wereld meer schokte dan vorige jaren en ik geen parachute bij me had om “in geval dat” het gevaarte te verlaten, was het al met al toch een bijzondere gebeurtenis in Den Haag voor het Vredespaleis. Vanuit het luchtruim probeerde ik het aantal aanwezigen

Voor de zeventiende keer staat dit jaar de menora op het dak van het Appel Park Hotel in Maastricht, aan de A1. Het begon met een toeval. Mijn schoonzoon, rabbijn Stiefel, gaf Joodse les aan Limburgse kinderen in Maastricht. Toen hij op het dak van het hotel aan de snelweg een grote kerstboom zag prijken, zei hij spontaan tegen hotelmagnaat

Ik merk iets vreemds: vermoeid ga ik op weg en uitgerust kom ik terug. Ik was, na de late thuiskomst gisteravond uit Bourtange, vanochtend mijn bed niet uit te krijgen. Eindelijk in bed en nog geen uur later: telefoon! Wie belt er nou kwart voor twee ’s nachts, vroeg ik me af voordat ik de telefoon opnam. ”Waarom hebt u

Eindelijk thuis. Mijn zorgzame echtgenote had de menora al klaargezet en de olie in de kruikjes gedaan. Vierhonderd en zeventien kilometer hebben wij afgelegd. Wij, dat zijn mijn onbezoldigde vrijwillige chauffeur van actiegroep Christenen voor Israël en dat ben ik. Morgen gaat mijn vrouw Blouma weer mee en hebben we geen chauffeur nodig, want Arnhem is vanuit Amersfoort bezien bijna

‘Het pakte tot nu toe anders uit dan andere jaren. De dagen voor Chanoeka kreeg ik vele telefoontjes vanuit de Joodse gemeenschap: “Is het wel verantwoord om na Berlijn, de menora in het openbaar aan te steken? Hebt u wel gedacht aan beveiliging? En zo ja, wie coördineert de beveiliging? Het openbare aansteken is iets van de laatste jaren, waarom