Wanneer pakken we het antisemitisme bij de oorzaak aan?

 Schoenmaker houd je bij je leest, is een van die uitdrukkingen die ik graag koester. Te vaak treffen wij deskundigen die een mening hebben over een kwestie die geheel niets te maken heeft met het veld in welke zij hun deskundigheid hebben verworven.

En dus moet ik, als rabbijn, mij niet inlaten met politiek, kreeg ik onlangs te horen tijdens een debat dat duidelijk ging over een politiek onderwerp. Bijna terecht, denk ik. Want als ik even mijzelf uitschakel en om me heen kijk, dan word ik overweldigd met horden deskundigen die zich allen specialist wanen op het gebied van Israël en vaak ook nog aangeven, dat zij geen privé mening uiten maar dat zij spreken namens.

De media vragen de laatste dagen gigantisch veel aandacht voor het drama dat zich heeft afgespeeld in Londen, en terecht. De waarschuwing die hiervan moet uitgaan is letterlijk van vitaal belang. Het verdriet immens groot. En toch mis ik iets van berichtgeving uit ons eigen veilige Nederland. Er werd even aandacht aan besteed, maar daarna werd die aandacht volledig opgeëist door de aanslag in Londen. Los hiervan was dat bericht ook weer niet super sensationeel. Er waren geen schokkende beelden, het klonk allemaal een beetje opgeklopt en overdreven. Er waren ook geen slachtoffers te melden en wereldaandacht was er totaal niet.

Ik doel op de uitlatingen op Facebook van een lid van de gemeenteraad van Den Haag die een groep Israëlische scholieren die bij de SGP-fractie in de Tweede Kamer op bezoek was Zionistische terroristen en toekomstige kindermoordenaars en bezetters, noemt. Het commentaar is inmiddels verwijderd van Facebook, maar het onderhavige lid van de gemeenteraad doet geen afstand van zijn woorden (AD). De SGP-jongeren hebben aangifte gedaan.

Regelmatig krijg ik te horen dat hoewel antisemitisme en rassenhaat toeneemt, wij ons moeten realiseren dat onze overheid koosjer is. Onze overheid, zonder uitzondering, biedt bescherming aan iedere burger en is keihard tegen extremisme en intolerantie. Ook als dat extremisme zich in een keurig maatpak presenteert, kijken onze politici daar dwars doorheen.

En daarom ben ik verbouwereerd en diep geschokt dat vanuit onze eigen overheid, een democratisch gekozen bestuurder dergelijke antisemitische woorden kan en mag uiten. Het wordt uiteindelijke getolereerd en dusdanig verpakt dat het er allemaal keurig en democratisch uitziet.

Geachte lezer: hier ligt de kern van de recente aanslag in Londen. Opvoeding, indoctrinatie, oproep tot geweld, intolerantie. Ik kan niet genoeg blijven uitroepen dat de basis van een criminele terrorist ligt in de geluiden die hij in zijn jeugd heeft gehoord. En wat doen wij hieraan? Alle aandacht gaat naar de catastrofale gevolgen, aan het voorkomen wordt onvoldoende aandacht besteed, daarmee haal je ook als politicus geen stemmen binnen. Je moet tolerant overkomen, vooral goed nadenken aan het toekomstige electoraat, zorgen dat je vijanden je vrienden worden, ook als ze gewoon vijand blijven, maar in een net pak vooraan mogen zitten in de banken van de gemeenteraad in een van onze grote steden.

Ik liet me even gaan en bemoeide mij met politiek. Dat moet ik niet doen, tenzij politiek het resultaat is van opvoeding en educatie. De ramp in Londen is het resultaat van een zieke opvoeding die getolereerd werd en wordt. Om even mijn medische kennis te tonen: wanneer stoppen wij met uitsluitend symptoombestrijding en pakken het gezwel aan bij zijn oorzaak?

Binyomin Jacobs, Opperrabbijn

Facebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinmail

Laat een reactie achter