Licht in de mediene

Ik las een stuk in de recente NIW van Esther Voet waarin ze duidelijk maakt dat het blad geen boksring is en dat het voornemen van de redactie is om geen, of in elk geval veel minder, aandacht te besteden aan de elkaar het leven zuur maken binnen de joodse gemeenschap. Het is nog niet zo erg dat we van Sji-jidden en Soe-jidden kunnen spreken die elkaar de kop afhakken maar verheffend is het zeker niet.

En het zijn denk ik maar een paar personen met opgezwollen ego’s uit de Randstad die voor zoveel joodse ruis zorgen dat het lijkt alsof dat het joodse leven in Nederland is. Er gebeuren gelukkig ook dingen waar een mens blij van kan worden getuige het volgende;

De Joodse gemeente Eindhoven heeft het moeilijk. Een probleem wat in de hele mediene speelt. Steeds minder leden waar ook de fusie met den Bosch geen verandering in bracht. Diensten alleen met de feestdagen, geleid door geïmporteerde voorgangers uit Amsterdam, met soms wel en soms geen minjan en af en toe een sjabbaton. Een bestuur dat van alles bedacht om weer leven in de brouwerij te krijgen, zonder resultaat. Tot er een geniale ingreep werd gedaan.

Eind vorig jaar werd in een mail aan de leden aangekondigd dat Eindhoven een rabbijn zou krijgen. Een eigen rabbijn voor onze kehilla!

Simcha Steinberg en zijn vrouw Rina met hun 3 kinderen verruilden de Oekraïne voor Eindhoven. En of de leden nog meubels en andere zaken over hadden om ze te installeren in een huis naast de sjoel. Ik stuurde de mail door naar mijn echtgenote waarbij ik een 1 voor de 3 zette. Ze trapte er vrolijk in.

Een jong en enthousiast Chabad-stel dat neerstreek in een gemeente met een bijna dood ervaring om er het leven terug te brengen.

Ons kennismakingsbezoek aan Rina en Simcha was met Soekot waar we in kou en regen in een zwaar geïmproviseerde lekkende soeka de maaltijd met ze gebruikten. ‘Next year we have a better soeka’ zei Simcha die zijn inburgeringscursus nog niet had gedaan. Rina, de rebbetzin is Nederlandse. Lieve en inspirerende mensen, ze deden ons de kou vergeten.

Langzaam begonnen we iets te merken van hun aanwezigheid. Er werden bijeenkomsten georganiseerd, Rina startte thema-avonden bijvoorbeeld over het thema ‘sjabbat’ of ‘antwoord op al je Pesach vragen’. Maandelijks een sjoeldienst. En elke keer wat meer mensen.

Recent was er een sjabbaton met opperrabbijn Jacobs. Naast de diensten op vrijdagavond en zaterdag waren er de maaltijden waar zo’n 35 mensen aanzaten. Een mooi samenzijn met gefillte fish, tsjolent en mooie verhalen van onze opperrabbijn die dan weer een chacham, dan weer een zanger en ook soms een standup comedian was. Wijze lessen afgewisseld met moppen en gezang.

Het is mooi om te zien dat er weer leven komt in de gemeente. Bij de diensten is er letterlijk het jonge leven bestaande uit Murcia (4), Chana (2) en de 11 maanden oude Batya, de drie rabbijnendochters die al kwetterend en spelend in sjoel rondlopen en kruipen.

Er is zeker nog tijd nodig om een stevig fundament te leggen. Philips is al jaren geleden uit Eindhoven weggetrokken en nu brengen Simcha en Rina langzaam het licht terug zodat het een joodse lichtstad kan worden.

En weet je wat nou zo leuk is? Er is geen ruzie! Ook niet met de kehilla Buitenveldert/Amstelveen. We kennen ze niet eens – maar ze zijn natuurlijk altijd welkom.

Nederwetten 18 maart 2019

Rob Frank

Facebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinmail

Sorry, comments are closed for this post.